Hirsutyzm stwierdza się u 5-10 proc. dziewcząt i kobiet. Jest to występowanie włosów szorstkich, ciemnych i grubych w miejscach typowych dla mężczyzn. Jego główną przyczyną jest podwyższone stężenie androgenów. Do okolic androgenozależnych należą: obszar nad górną wargą, podbródek, klatka piersiowa, kark, okolica lędźwiowa, brzuch a także uda i stopy. Innymi skutkami zaburzeń hormonalnych mogą być: niski głos, nieregularne miesiączkowanie, niepłodność i trądzik. Nadmierne owłosienie diagnozuje się niekiedy również u kobiet, które mają regularne miesiączki i prawidłowe stężenia androgenów w surowicy. W ich przypadku przyczynami hirsutyzmu są najczęściej predyspozycje genetyczne oraz wzmożona wrażliwość mieszków włosowych na androgeny, czyli męskie hormony płciowe. Jest to tzw. hirsutyzm idiopatyczny. Schorzenie może być również wywołane lekami hormonalnymi: androgenami, pochodnymi progesteronu (najczęściej środkami antykoncepcyjnymi) lub steroidami.

Leczenie hirsutyzmu polega na unormowaniu poziomu androgenów za pomocą leków antyandrogenowych. Najczęściej stosowane są doustne środki antykoncepcyjne. Na efekty terapii trzeba czekać co najmniej pół roku, gdyż tak długo trwa cykl wzrostu włosa.

W przypadku nadmiernego owłosienia uwarunkowanego genetycznie, przyjmowanie jakichkolwiek leków jest nieskuteczne. Wówczas jedyną skuteczną metodą jest przeprowadzana w celach kosmetycznych epilacja, czyli trwałe (wyjaśnienie w dalszej części) usuwanie owłosienia.

 

Usuwanie owłosienia (epilacja)

Cykl wzrostu włosa dzielimy na anagen - faza wzrostu, katagen – faza przejściowa – oraz faza spoczynku nazywana telogenem. Te trzy fazy nie przebiegają równocześnie dla całości włosów (stąd po depilacji np. woskiem już po kilku dniach pojawiają się pojedyncze włoski a po miesiącu następuje ich pełny odrost). Na zabiegi epilacji reagują włosy znajdujące się wyłącznie w fazie wzrostu.

Światło PTF penetruje w głąb naskórka do skóry właściwej, gdzie jest selektywnie absorbowane przez melaninę oraz włosy i cebulki włosów. Tworzy się efekt "fototermalny". Energia świetlna jest kierowana do korzenia włosa podnosząc temperaturę melaniny. W ten sposób błyskawicznie doprowadza do jej rozkładu. Dzięki temu zjawisku uzyskany jest efekt usunięcia włosa.

Pozostałe włosy, które są w fazie przejściowej lub uśpienia nie reagują na naświetlania. Stąd wymagane są przerwy pomiędzy naświetleniami trwające około 4 tygodni oraz powtarzanie zabiegów około 6 – 10 razy.

Najnowsze badania mówią, iż uzyskana redukcja jest zwykle w granicach 80%, przy czym pozostałe włosy są bardzo często tak zminimalizowane zabiegiem, że pozostają bardzo mało widoczne.

Epilacja, zabieg rozpowszechniony jako „trwałe usuwanie owłosienia”, jest kuracją która minimalizuje porost włosów. Nieprawdą jest, że zabiegi tego typu całkowicie usuwają owłosienie.

 

Na rynku istnieją również inne niż PTF urządzenia do redukcji owłosienia. Poprzednikiem konstrukcyjnym jest IPL oraz E-light. Odmienną technikę wykorzystuje się przy laserach diodowych. Skuteczność, o których słyszy się porównując urządzenia wykorzystujące technikę intensywnego źródła światła oraz laserów diodowych również posiada zafałszowany na potrzeby marketingu obraz (wszystko zależy od jakości urządzenia).

Ponadto należy mieć świadomość tego, do jakich grup kierowane były przez te lata zabiegi z użyciem obu technik. Urządzenia wykorzystujące Intensywne źródło światła oddziaływują na włosy ciemne, pośrednie oraz jasne a zabiegi wykonujemy na fototypach od I-III. Na zabiegi laserem diodowym dopuszczane są osoby jedynie z ciemnym, grubym włosem o jasnej karnacji (fototyp I oraz II).

Kolejnym mitem rozpowszechnionym w celach sprzedażowych jest określanie ich jako „trwałe”. Zabiegi epilacji w olbrzymim stopniu zredukują owłosienie na około rok przy użyciu sPTF+ II lub naprawdę dobrego IPL a na około 2 lata w przypadku kuracji laserami diodowymi (np., LightSheer). Po tym czasie należy wykonać w przypadku obu urządzeń 2 zabiegi przypominające.

Co za tym idzie, jeżeli należysz do grupy osób o jasnej karnacji z grubym, ciemnym owłosieniem, spośród urządzeń dostępnych na rynku to laser diodowy jest tym najnowocześniejszym, z którego możesz skorzystać.  Efekty takiej epilacji utrzymają się też dłużej.

Pozostałe osoby nie znajdą na rynku skuteczniejszego sposobu na walkę z owłosieniem niż zabiegi z użyciem intensywnego źródła światła, wśród których urządzenie sPTF+ Drugiej Genearcji marki Global Skin Dermatologist  to najnowsze i najsilniejsze dzięki wprowadzonym modulacjom lamp z dostępnych obecnie rynku. Opatentowanie techniki gwarantuje, że żadne inne urządzenie poza GSD sPTF+ II nie posiada podobnej konstrukcji.

Korzyści płynące z zabiegu:

- znaczna redukcja owłosienia zarówno pod względem ilości włosków jak i ich grubości, a co za tym idzie, barwy i widoczności.

- redukcji ulega każdy rodzaj włosa – bez względu na jego wysycenie melaniną (kolor) nawet pod koniec serii zabiegów (lasery diodowe nie oddziaływują na delikatne owłosienie, w tym na wskutek redukcji samych zabiegów)

- zredukowanie problemów wrastających włosów (powikłanie natury estetycznej, przy którym włos nie przebija się przez mieszek a skręca się w skórze. Następstwem są swędzące, czasem zapalne, krostki wypełnione treścią za sprawą, których na skórze widoczne są nieładne „plamki” w kolorze czarnym lub czerwonym)

- rozwiązanie problemu przebarwień pozapalnych w miejscach po depilacji

- redukcja nawet w przypadku hirsutyzmu.

 

Przeczytaj to koniecznie:

JAK POWINNO WYGLĄDAĆ OWŁOSIENIE ZDROWEJ KOBIETY:
Delikatne owłosienie na łydkach, rękach i pod pachami to stan normalny. Skonsultuj się z lekarzem, gdy włosy stają się intensywne i pojawiają się na podudziach i ramionach
Niewielkie włoski nad górną wargą też nie są oznaką hirsutyzmu. Niepokój powinny wzbudzić, gdy stają się wyraźne lub pojawiają się na brodzie i policzkach.
Jeśli drobne włoski pokrywają palce twoich stóp u nóg, nie ma powodu do zmartwień. Ale jeśli zauważysz, że pojawiają się na całych stopach, skonsultuj problem z lekarzem.
Nie powinny cię także niepokoić pojedyncze włoski wokół brodawek. Ale jeśli jest ich więcej, albo wyrastają między piersiami, na brzuchu lub na plecach, poproś lekarza o pomoc.
Włosy łonowe powinny obejmować średniej wielkości obszar. Jeśli obszar nimi pokryty jest rozległy i porastają one wewnętrzną stronę ud oraz okolice pępka, zasięgnij porady specjalisty.

W Salon CHIC zredukujesz lub usuniesz całkowicie:

- popękane naczynka na nosie

- pajączki i rumień na policzkach

- teleangiektazje powstałe na brodzie i czole

- rumień związany z trądzikiem różowatym

- pojedyncze czerwone kropki – naczyniaki wiśniowe

- naczyniaki płaskie

 

Metoda (laser, elektrokoagulcja) dobierana jest względem zmiany. Ilość zabiegów zależna jest od ilości, wielkości, rodzaju zmian.

Naczyniak płaski. Charakterystyczny dla naczyniaka płaskiego jest czerwony lub różowo-czerwony kolor oraz płaska struktura o nieregularnych konturach.  

Naczyniak wiśniowy (cherry angioma) – plamka Campbella de Morgana to zmiana w obrębie skóry będąca efektem nadmiernego przerostu naczyń krwionośnych. Naczyniaki te są wypukłe i mają kształt okrągły bądź owalny o żywoczerwonym zabarwieniu. Ich wielkość zwykle nie przekracza kilku mm. Zazwyczaj pojawiają się na tułowiu, rzadziej na kończynach. Pomimo, iż w przeszłości plamki Campbella de Morgana były kojarzone z rakiem żołądka to jednak, nie mają one żadnego znaczenia klinicznego, a jedynie stanowią defekt kosmetyczny. Powszechnie uważa się, że naczyniaki wiśniowe są dziedziczne, a ich ilość na ciele może wzrastać wraz z wiekiem. Zazwyczaj pierwsze naczyniaki wiśniowe obserwuje się u osób po 30 roku życia, a ich ilość może wzrastać wraz z wiekiem. Szacuje się, że około 70% populacji w wieku 70 lat posiada naczyniaki wiśniowe. Coraz częściej występowanie naczyniaków wiśniowych obserwuje się u kobiet będących w ciąży.

Usuwanie naczyniaków wiśniowych jest dość łatwe. Niemniej jednak jeżeli znamię samoistnie krwawi, jego średnica przekracza 5 mm, a jego kształt staje się nieregularny warto taki zabieg skonsultować z onkologiem bądź dermatologiem.